Plácido coa Carballeira de Cercio
martes, 08 de agosto de 2006 17:23
La Gaita.
¡Ay , gaita melguera! dulciquina gaita, queixíu de mimosa, sonsonín de xana, que vienes de lloñe cantando que canta per entre las flores, per entre la mata, con zalameríes, tan blandia, tan blandia; y unes resiquines llumios de l'alba, ó con señardades de tardi enllutada. Hay gaita melguera, mimosuca gaita! como del ensame to zumbíu fai gala. A veces yes triste como el ¡ay! que llancia tratayá d'amores la pobre rapaza; otres, aloyera, reblincona pasas finxindo rebelgos qu'alleguen á l'alma.Tu son ye marmuriu reguerín de plata; celosa nel fuelle tormentes españan. ¡Ay, gaita melguera, dulciquina gaita! queixíu de mimosa, soniquín de xana; ¿que coses me dicis que fienden á l'alma! "Enrique García Rendueles"
Plácido cos Trasnos
martes, 08 de agosto de 2006 17:19
Gaita. Oscar Daudt Filho 1929.
Gaita minha, cancha larga do pensammento, onde adelgaço o tordiho do meu sonho, gaita minha. Porteira da minh'alma, por onde a grande tropa de meus ais vae disparando, sen nunca se aquietar. Gaita que vae, gaita que vem, dolorida e boa como a carreteada lenta da saudade, gaita que vem, gaita que vae. Vida... Gaita da gente, que só Deus fecha quando quer.
Plácido con Roxedoiro
martes, 08 de agosto de 2006 17:17
xa
Plácido cos Carkeixas en Asturias
martes, 08 de agosto de 2006 17:14
ÓS MEUS AMIGOS "CARKEIXAS"
Entre soutos, cotos e vales, florecen as verdes carqueixas, que de tan noble arbusto, o Folk atribúese rendas. Doando o seu nome a un Grupo de historia e afamadas lendas.
Son os CARKEIXAS De Lamela, dos que estamos a falar, que dende o alba a aurora eles non deixan de tocar.
Toca Carkeixiñas toca, nunca deixes de tocar, que do son das túas gaitiñas hai moito que falar.
Toca Carkeixiñas toca, que as penas fuxan cos ventos, que non manquen as espiñas, que os corazóns fiquen contentos.
Que o ar que en vós se transforma, en melodías de beleza, faga que os vosos sóns, aleden os corazóns, e nos aparten das penas e das tristezas.
Como as carqueixas que en nós florezan alegrias de grandeza.
Que os nenos que hoxe xogan, forxen un camiño de futuro con firmeza, troquen as fatigas por descansos, que os sorrisos amaguen as penas.
Que o noso canto serva para dar vida, a esta vida nosa, que non é nosa, para que en nós se tranforme e repartamos entre todos, un pouco máis de vida da nosa VIDA.
Miguel de Hnos. Villar e AUSAMA. (Incansable empresario de Lamela, Silleda)
+ ver máis >>
